Merhum Necip Fâzıl der ki;

“O ki Allah (ile beraberliğin huzurun)a mâliktir, neden mahrumdur?! O ki Allah’tan mahrumdur neye mâliktir?!.”

Yani Allah ile beraber olan bir gönle, hiçbir mahrûmiyetin ziyânı yoktur. Fakat bir gönül Allah’tan gâfilse, hiçbir varlık, ondaki bu boşluğu dolduramaz. Bunun içindir ki Allah’tan uzak ömür süren gâfillerin dünyalık sarayları, canlı cenazelerin âile kabristanları gibidir. Allah’tan uzak gönüller, karanlık birer vîrâneden farksızdır.