Cenâb-ı Hak; fânî ve nefsânî menfaatler peşinde ihtirâsa kapılarak, kendini dünyaya esir edenlerin kıyâmet günü düşecekleri hazin durumu, âyet-i kerîmede şöyle beyan buyurmaktadır:

عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ

“(Sadece dünya için) çalışmış; fakat boşuna yorulmuştur.” (el-Ğâşiye, 3) Yani kıyâmetin o zor gününde eli boş kalmış olmaktan ötürü yorgun ve bitkin düşmüş, ağır bir pişmanlık ve hüsrâna dûçâr olmuştur. Cenâb-ı Hak gönüllerimizi, âhireti unutup dünyaya râm olmaktan muhafaza buyursun.