Hak dostlarının gönlü; âdeta bir tamirhânedir ki, en perişan hâldeki insana dahî merhamet kucağını açarlar; “Gel! Geri dön, gel!” derler. Çaresiz mücrimleri de hidâyetlerine vesîle olabilmek için dâimâ şefkatle bağırlarına basarlar, Hâlık’ın nazarıyla mahlûkāta bakış tarzıyla yaşarlar ve asla “ibâdullâh”ı / Allâh’ın kullarını istihkār etmezler / hor görmezler. Bîçâre günahkârlara gönül kapılarını açarlar ve;

“Bu merhamet dolu gönülde tamir gör! Yani iç âlemini tezkiye et! Tevbe dergâhına dön de ilâhî af ile ihyâ olmaya gel!..” derler.