Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimizʼin nebevî terbiyesi altında yetişmiş olan ashâb-ı kirâm, Allah ve Rasûlʼüne öyle bir muhabbetle bağlandılar ki, onların gözlerinde ve gönüllerinde dünyanın bütün câzibeleri âdeta bir çakıl taşı gibi değersiz hâle geldi. Ülkeler fethedilip ganimetler Medîneʼye aktığında bile, ashâb-ı kirâmın evlerinin dekoru değişmedi. Yine kifâyet miktarıyla yetinip ihtiyaç fazlasını infâk etmekle huzur buldular. Zira onlar, yarın nefislerinin varacağı konağın kabir olacağı, esas hayatın da âhiret hayatı olduğu şuuru içinde yaşadılar.