Rahmân ve Rahîm olan Allâh’a kul, âlemlere rahmet olarak gönderilmiş olan Peygamber Efendimiz’e ümmet olan bir mü’min de “rahmet insanı” olmalıdır. Rahmet insanı;

* Kendinden önce din kardeşini düşünen, onun saâdetini kendi saâdetine tercih eden, incitmeyen-incinmeyen, fedakâr, diğergâm, hizmet ehli mü’mindir.

* Çoraklaşmış gönüllere, bir yağmur misâli rahmet olabilmenin derdinde olur.

* Bütün mü’minleri kendisine zimmetli görür.

* Gönlünü,  içinde bütün mahlûkâtın huzur bulduğu bir şefkat ve merhamet dergâhı kılma gayretinde olur.

* İbadetlerini kalp ve beden âhengi içerisinde, rûhânî bir zevkle edâ eder.

* Değişen şartlar altında kalbî muvâzenesini kaybetmez, her hâlükârda Allâh’ın takdîrinden râzı, hamd ve şükür hâlinde bulunur…