Gül, sümbül, karanfil gibi nâdide çiçeklerle bezenmiş bir bahçe üzerinden esen bir meltem, gittiği yerlere gönülleri mest eden râyihalar götürür. Bunun aksine, kokuşmuş mezbele ve leşler üzerinden geçip gelen bir rüzgâr da o çirkin kokuları etrafa yayar, nefesleri tıkayıp ruhları daraltır. Tıpkı bunun gibi, sâlih ve sâdıklardan gönüllere huzur ve ferahlık; gâfil ve fâsıklardan ise sıkıntı ve kasvet akseder.

Âyet-i kerîmede buyrulur:

“Ey îmân edenler! Allah’tan korkun ve sâdıklarla beraber olun.” (et-Tevbe, 119)