Karşınızdaki bir binada yangın çıksa, oradan imdat çığlıkları gelse, biz o binanın önünde; “Hele bir kahvemi-çayımı içeyim, daha sonra gelirim.” diyebilir miyiz? Bize dünyanın her tarafından, bilhassa Suriye’den, Yemen’den, Myanmar’dan böyle canhıraş feryatlar geliyor. “Biz yanıyoruz!” diyorlar. Bu yangınlar karşısında hangi vicdan sahibi sessiz kalabilir? Düşünmeliyiz ki biz onların yerinde olabilirdik, onlar da bizim yerimizde olabilirlerdi…