Namazda nasıl ki vücudun yönünü Kâbe’ye çevirmek gerekiyorsa, kalbin yönünü de Kâbeʼnin Rabbiʼne çevirmek îcâb eder. Zira huşû içinde edâ edilen ve kulu mîrâc ikliminden hissedâr kılan makbul bir namaz için, kalp ve beden âhengi zarurîdir. Esâsen bu “madde ve mânâ, şekil ve ruh, zâhir ve bâtın” dengesi, bütün ibadetler için geçerlidir. Nitekim Mevlânâ Hazretleri:

“Hacca gidenler, orada Beytʼin (yani Kâbeʼnin) sahibini arasınlar. Oʼnu bulduktan sonra Kâbeʼyi her yerde bulabilirler.” buyurur.