Kur’ân-ı Kerîm, her iki cihânı nûra gark eder. İki cihânı mânen mâmur eder. Bütün dünyevî kültür ve bilgiler, dünyaya aittir. Onlar, insana Cenâb-ı Hakk’ın vermiş olduğu çok az bilginin kırıntılarıdır. Kişinin, bütün ömrünü sadece o bilgilere tashih etmesi, yani o bilgilere kapılarak Cenâb-ı Hakk’ı ve ebedî hakikati unutması, kendi âhiretini vîrâneye çevirmesi demektir. Böyle gâfillerin âkıbeti ne hazindir!..