Hayırlı işlerin önünde, nefs ve şeytan tarafından birçok bahane ve mâzeret üretilir. Meselâ tasadduk etmesi gereken kişi;

“Dilenmek günah değil mi? Ben bu isteyene verince, onu teşvik etmiş olmayacak mıyım?” der.

Bunların hepsi sûret-i haktan görünse de, cimriliğe bahane olur. Bu sebeple Mûsâ Efendi Hazretleri, istismâr etmesi ihtimâli bulunan sâiller hakkında dahî;

“–Az da olsa vermek, fakat nefsin cimriliğine mağlûp düşmemek lâzım...” buyururdu.