Cenâb-ı Hak; evlâtları, anne-babalarına emânet etmiştir. İlâhî bir emânet ve imtihan olan evlâtları, en güzel şekilde terbiye etmek, anne-babaların en mühim vazifesidir. Bu vazife, hakkıyla îfâ edildiği takdirde; sâlih evlâtlar, anne-babaları için sadaka-i câriye olurlar. Yani vefatlarından sonra dahî ecir vesîlesi olurlar.

Fakat bunun zıddına fâsık evlâtlar da, terbiyelerine ihtimam göstermeyen anne-babaları için seyyie-i câriye olurlar. Yani anne-baba vefat ettikten sonra dahî, amel defterine günah ve seyyiat yazılmasına sebep teşkil ederler.