Gerçek bir vefâ; Cenâb-ı Hakk’a olan şükran ve minnettarlık duygusunun bir neticesi olarak, en başta Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e, bütün nebîler silsilesine, Peygamber Efendimiz’in ehl-i beytine ve ashâbına, daha sonra ise îman nîmetinin bizlere kadar ulaşmasında hizmeti geçmiş olan bütün sâlih mü’minlere, gönüllerimizi irşâd eden mürşid-i kâmillere, ana-babaya, hısım-akrabaya, din kardeşlerine karşı hürmet, muhabbet, duâ ve teşekkür hissiyâtı içinde yaşamaktır.