Mü’min, nefsinin hoşuna giden bir şeyle karşılaştığında, evvelâ durup düşünmelidir. Onun dünya ve âhireti için gerçekten faydalı mı, yoksa netice itibariyle zararlı mı olduğunu, îman ve takvâ eleğinden geçirerek karar vermelidir. Zâhiren saâdet gibi görünen nice hususun, hakîkatte ebedî bir felâket sebebi olabileceğini aslâ göz ardı etmemelidir.

Nitekim Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz bir hadîs-i şerîflerinde:

“Cennet, (ham) nefsin sevmediği şeylerle, Cehennem ise, (ham) nefse hoş gelen ve onun arzuladığı şeylerle çevrilmiştir.” buyurmuşlardır. (Buhârî, Rikāk, 28; Müslim, Cennet, 1)