Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- cömertliğin zirvesindeydi. Ümmetinin zenginini de fakirini de cömert olmaya teşvik ederdi. Fakir sahâbîler bile dağlardan sırtlarında odun getirip pazarda satar, kazandıklarını infâk ederlerdi. Böylece Allah için infâk edebilme saâdetinden mahrum kalmamaya îtinâ gösterirlerdi. Zira Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- ashâbına, cömertliğin mal çokluğuna değil, kalpteki kanaat ve fedakârlık duygusuna bağlı olduğunu tâlim ve telkin ediyordu.