Günümüz musibetlerinin en büyüklerinden biri, günah ve gafletlerin her yanı kaplamasına rağmen, emr-i bi’l-mâruf ve nehy-i ani’l-münkerin, yani tebliğ, irşad ve îkaz gayretlerinin âdeta terk edilmiş olmasıdır.

Unutmamak îcâb eder ki Dâvud -aleyhisselâm-’ın zamanında bir grup, dîni yaşadıkları hâlde tebliğ vazifesini ihmâlleri sebebiyle, îkaz etmedikleri fâsıklarla birlikte helâk edilmişlerdir. (Bkz. el-A‘râf, 163-166)