İnsan için îmânın da, irfânın da yerlerin de, göklerin de, mîrâcın da, mârifetullah ve ilm-i ledünnînin de kapısı, ancak ve ancak Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in hâlinden nasîb alabildiği nisbette açılır. Kur’ân’ın kalbe açılması da, O’nunladır.

Dün o ilâhî nefes, yani Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- nasıl azgın bir câhiliye devrine derman oldu ve onu asr-ı saâdete dönüştürdü ise bugün de insanlığı huzûra erdirecek, kurtaracak olan O’nun rahmet nefesidir.

Efendimiz’i sevmekte yegâne ölçümüz ashâb-ı kiramdır. Çünkü onların Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e olan muhabbetleri ve bu muhabbete dair yaptıkları, hem Cenâb-ı Hak hem de Hazret-i Peygamber tarafından tasdik ve tasvip görmüş, medh u senâ edilmiştir.

Hakîkat-i Muhammediyye’ye yakınlaşabilmek, akıldan ziyade muhabbet ile mümkündür. Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e muhabbetin en güzel ve mânâlı tezâhürü de, O’na ittibâdır, aşk ve sadâkatle bağlılıktır.

Efendimiz’i inkâr eden münkirler dahî O hidâyet güneşini el-Emîn sıfatıyla zikrettiler. Hiç yalan söylemediğini tasdik ettiler. O’nunla mücadele ederken bile eşyalarını O’na emânet ettiler. O’nun şefkat ve şahsiyet kanatları altına sığındılar.

Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in nûru ezelden ebede bütün varlıkların gözdesidir. İki cihânı aydınlatan bir nûr-i ilâhîdir. Aslında ne ayla ne güneşle teşbih edilemeyecek güzellikte ve tariflerin üzerinde bir nurdur O’nun nûru...

Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- kullar arasında makām-ı Mahmûd ile yüceltilmiş ve bütün âlemlerin yaratılmasına sebep ve hikmet olmuş bir kuldur. Nûr-i Muhammedîsi ile güneşler güneşi bir kuldur. Yüce ahlâkı ve hâli ile ezelden ebede Habîbullah olan bir kuldur.

Fahr-i Kâinat -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, Cenâb-ı Hakk’ın ümmet-i Muhammed’e meccânen lutfettiği çok büyük bir ihsan... İnsanlığa Allah Teâlâ tarafından takdim edilmiş muazzam bir armağan... Her hâliyle Dâru’s-Selâm’ın, cennetin yolunu gösteren bir hidâyet vesilesi...

Bir mü’min kulun gönlü, Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e ne kadar muhabbetle dolarsa, o kadar azâb-ı ilâhîden uzaklaşmış olur. Allah Rasûlü’nün aşkıyla yanan bir kalp, O’nun mübârek izinde yürür. “Kişi sevdiği ile beraber” olacağı için O’nun âşığı da ebedî âlemde O’nunla beraber olur.

Allah Teâlâ buyuruyor ki: “(Ey Rasûlüm!) Sen onların içinde iken Allah, onlara azâb edecek değildir!..” (el-Enfâl, 33) Bu demektir ki, kimin gönlünde Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- varsa Allah o gönle azâb etmeyecektir. Kimin de gönlünde O Hidâyet Güneşi yoksa, ne büyük hüsran! Ne acıklı bir sefâlet!..