Merhametli mü’min; her sahadaki hizmetini sevgi ve şefkat ile yapmasını bilen, ümit ve îman kaynağıdır. Zira hizmet, gönülleri ilâhî zirvelere ulaştıracak müstesnâ ve ulvî bir basamaktır. Hizmet rûhuna ve şuuruna sahip mü’min, hizmet vasıta ve fırsatlarını bulmasını bilir.

İnsanı hizmetlere koşturan ve onun zevkle îfâ edilmesini sağlayan, gönüllerdeki aşk, şevk ve heyecandır. Allâh’ın Kitâbı’nı ve Rasûlullâh’ın sünnetini hayatımıza tatbik edebilmek için, hakkı tebliğ ve halka hizmet vazifesinin gönlümüzde bir sevda hâline gelmesi zarûrîdir.

Günümüzde mânevî eğitime güç vermek, yokuş çıkmaya çalışan bir arabaya destek vermek gibidir. Düze çıkıldıktan sonra veya yokuş aşağıya gidilirken yardımın bir ehemmiyeti kalmaz. Şimdi bir altın kıymetinde olan gayret, o zaman kâğıt hükmünde bile olamaz.

Kâmil ruhlar, hizmet ve merhamet sayesinde ebedî kurtuluşa erebilmek için, etraflarında kurtaracak başka varlıklar ararlar. Hizmet ehli, yüreğinin uzanabildiği her yerde vazifelidir.

Güneş için ısıtmamak nasıl imkânsız ise, hayatı en güzel şekilde ve en güzel özelliklerle değerlendirebilen kuvvetli ruhlar için de kendilerine ve mahlukāta faydalı olmamak ve etraflarına güzellikler tevzî etmemek öyle imkânsızdır.

Hizmet eden kişinin gönlü, münbit toprak gibi olmalıdır. Toprağın üzerinde gezen canlılar, onu çiğner ve cürûfunu da oraya dökerler. Fakat toprak, bu cürûfun hepsini temizler ve sonra çeşit çeşit güzellikte nebatlar bitirerek bütün mahlukātı besler.

Gerçek ve olgun bir hizmet insanı, fânî varlığından sıyrılmış bir hâlde kendisini hizmet kervanının en gerisinde kabûl eden bir gönül neferidir. Bir hizmet insanında «benlik» ve «iddia», yerini «aşk» ve «muhabbete» terk etmelidir.

Gerçek hizmet, nefsânî kaygıları aşarak merhamet ve diğergâmlık dolu bir gönülle bütün mahlukāta yönelerek Allah rızâsının aranmasıdır.

İslâm ahlâkının esâsı, Rabb’e aşk ve ihlâs ile yöneliş; bu yönelişin yegâne nişânı da hiç şüphesiz «hizmet»tir. İnsan rûhunun ulaşabileceği olgunluk semâsına çıkışın yolu, merhamet ve hizmet basamaklarından geçmektedir.

Hizmet ehli bir ırmak gibidir ki, uzun yollar boyunca bin bir canlıya; insana, hayvanâta, ağaca, güle, sümbüle, bülbüle hayat vererek akıp gider. Bu ırmağın varacağı menzil de Cenâb-ı Hakk’ın ebedî vuslat deryasıdır.