Gerçek muhabbet, Cenâb-ı Hakk’ı candan daha aziz bir sevgi ile sevmektir. Îcâbı hâlinde fedâ-yı cân edebilmektir. Buna aşk-ı hakikî denir ki, yaratılanı da Yaratan’dan ötürü, gönül sarayına alarak şefkatle sevmeyi gerektiren bir muhabbettir.