|
|
Hakk’a kulluk; öncelikle yüksek bir îman ve ÅŸuur iÅŸidir. İlâhî kudret ve azamet karşısında hiçliÄŸini idrâk etmek, O’na muhtaç olduÄŸumuzu bilmek, kulluÄŸumuzun özünü teÅŸkil eder. Yâni kulluk, haddini bilebilmekten geçer. Bunu lâyıkıyla bilen bir insanda ise büyüklenmeye, varlık ve benlik iddiâsına mecâl kalmaz.
|