Efendimiz kendisi için hiçbir zaman öfkelenmezdi. Fakat hakkın çiÄŸnendiÄŸini gördüÄŸü zaman alnındaki bir damar kabarır, ÅŸiÅŸkinleÅŸirdi. Kızgınlığı çehresinden de âÅŸikâre belli olurdu. Hilye-i ÅŸerîfede ÅŸöyle ifade edilir:
“Ä°ki kaşı arasında bir damar bulunuyordu ki, Hak için öfkelendiÄŸi zaman kabarırdı. Hakk’a itiraz edilmesinin, hakkın çiÄŸnenmesinin hâricinde öfkelenmezdi.”