Mânevî terbiyeden geçmeyen insan, en vahşî hayvandan daha zararlı bir nefis taşıyor demektir. Ya da kirli bir kap gibidir ki, içine güzel şeyler konulsa, onlar da kirlenir. Bu bakımdan, tasavvufî eğitimden geçmek, yani nefis tezkiyesi ve kalp tasfiyesi zarûrîdir.