Anne ve babalarımız, vesîle-i hayâtımız olan canlarımız. Bizim en zayıf ve muhtaç olduÄŸumuz çağımızda bize ÅŸefkatle, merhametle bakan; uykusundan, rahatından alıp bize fedâ eden o muhteÅŸem insanlar... Onlara lâyık evlât olabilmek en birinci vazifemizdir. Zira onlar ömürlük bir teÅŸekküre lâyıktır.