Tasavvuf, hikmet ve sırlar istikametinde mesafe katetme yoludur. Yoksa sadece dünyadan el-etek çekmek, sarık ve cübbeye bürünüp muayyen bir evrâd ü ezkârla iktifâ etmek değildir. İdrakte yol katetmedir. İz’anda yol katetmedir. Nefsânî tefekkürü bertarâf ederek rûhânî tefekkürde mesafe almaktır.
Cenâb-ı Hak buyurur: “…Tefekkür etmez misiniz?” (el-En’âm, 50)