Fahr-i Kâinat -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’in ÅŸu îkazı pek mânidardır: “Dostunu severken ölçülü sev, zira günün birinde düÅŸmanın olabilir. DüÅŸmanına da ölçülü bir ÅŸekilde buÄŸzet, çünkü günün birinde dostun olabilir.” (Tirmizî, Birr, 60/1997) Yani düÅŸmanlıklar, aşırıya götürülerek dost olabilme kapısını ebediyyen kapatmamalı, dostluklar da düÅŸmanlık ihtimalini göz ardı ettirecek kadar ölçüsüz olmamalıdır.