Âşıkların ve âriflerin ömrü, âdetâ hayatın her safhasına yaygınlaştırılmış bir Ramazân-ı şerîfin hâli gibidir. Çünkü onların ömrü; ibâdet, muâmelât ve hakkāniyetin rûhâniyeti içinde rahmet ve bereketle cennete hazırlık olarak geçer. Onların son nefesleri de ebedî bir bayramın şafak vakti olur.