Yıl: 2008 - Ay: Nisan - Sayı: 38 |
|
“Şüphesiz, Rabbimiz Allah’tır deyip, sonra dosdoğru yolda yürüyenlerin üzerine melekler iner. Onlara: «Korkmayın, üzülmeyin, size vâdolunan cennetle sevinin!» derler.” (Fussilet, 30) |
|
|
|
Yıl: 2008 - Ay: Ocak - Sayı: 35 |
Kıymetli Okuyucularımız,
“Gönül İkliminde Damladan Deryaya” başlığıyla bu sayfalarda bir silsile hâlinde yayınlanan bu roman, günümüz gençliğini özetleyen ve onun yaşayışına derinden tesir eden gerçekler etrafında kaleme alınmıştır. |
|
|
|
Yıl: 2008 - Ay: Ocak - Sayı: 35 |
|
Melek, babasının ölümünden sonra İffet Anne’nin ziyaretine daha sık gitmeye başladı. Yunus Dede’nin haftalık Mesnevî derslerini ise hiç kaçırmıyordu. Her iki yere de genellikle Şebnem’le birlikte gidiyorlardı. İffet Anne, onların her yönden İslâm’a yakışır derecede bilgili ve görgülü birer hanımefendi olmaları ve topluma bir Müslüman genç kız yüreği sergilemeleri için güzel nasihatlerde bulunuyor ve dînî bilgiler veriyordu. |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Aralık - Sayı: 34 |
Müge, Müjgan’a kırgın da olsa hissettirmedi. Böyle anlarda Şebnem’in kendisine nasıl nezâketle davrandığı aklına gelmişti. Samimiyet dolu bir sesle Müjgan’a mukabelede bulundu:
“–Allâh’a şükür, çok huzurluyum. Sen nasılsın?” |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Kasım - Sayı: 33 |
Şebnem’in bu ziyareti, Müge için çok anlamlı olmuştu. Müge, bir yandan başındaki sıkıntının çözülmesine sevinirken, bir yandan da Şebnem gibi bir dostu olduğu için huzur duydu.
O huzur içinde tekrar eski günleri ve kendisinin Şebnem’e yaptığı fenalıkları, kabalıkları hatırladı. Yine mahzunlaştı:
“–Şebnem, ben sana…”
Şebnem fırsat vermedi:
“–Sakın, öyle düşünme! Bugünkü hâlimiz, bize Allâh’ın büyük bir lutfu. Sadece şükretmeliyiz.” |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Ekim - Sayı: 32 |
Müge yeni oturdukları semte adımlarını zorla taşıdı. Eve yaklaştıkça yine belli belirsiz bir hüzne kapıldı.
İffet Anne’nin anlattıkları ona büyük ölçüde teselli olmuştu. Fakat yine de bu hayata alışmakta bir hayli zorluk çekecek gibiydi. Onca çalkantıdan sonra bir anda her şeyin normale dönmesi o kadar kolay bir mesele değildi. |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Eylül - Sayı: 31 |
Müge, İffet Anne’nin karşısında kendisini önce biraz garip hissetti. Ancak İffet Anne’nin içten ve sıcak karşılaması biraz da olsa rahatlamasını sağlamıştı. Yine de biraz çekingen bir edayla mırıldanırcasına:
“–Hoş bulduk, hanım teyze...” dedi.
İffet Anne, Müge’deki tedirginlik hâlini sezmişti. Hemen buyur etti:
“–İçeri gel güzel kızım… Ben de yenice çay demlemiş, belki bir misafirim gelir, diye ümit ediyordum. Nasibin varmış…” |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Ağustos - Sayı: 30 |
|
Müge’nin içinde bugün bir sıkıntı vardı.
Sebebini anlayamadığı bir şekilde bunalıyor, ne yapsa, neyle uğraşsa bir türlü içindeki sıkıntıyı atamıyordu. Arkadaşlarıyla gülüşüp eğlenmeye çalışıyor, ancak bir türlü hiçbir şeyden keyif alamıyordu. |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Temmuz - Sayı: 29 |
|
Müge, binadan çıkarken, karşısında Şebnem’i ve Nur Hemşire’yi görünce şaşırdı. Önce görmemezlikten gelerek hızlıca yanlarından geçip gitmek istedi. Kendince ona hâlâ kızgındı. Fakat sonra, “Herhâlde benden özür dilemeye geldi...” diye düşündü. Ancak yanındaki kadın kimdi? Şebnem niye onunla birlikte gelmişti? Yoksa bu, Şebnem’in aklını çelerek (!) onun değişmesine ve arkadaş çevresinden ayrılmasına sebep olan kadın mıydı? Evet, evet bu o olmalıydı. Zaten benzer şekilde kapanmış olmaları da bunu gösteriyordu. Biraz daha dikkatli bakınca tanıdı. Şebnem’i hastahânede ziyarete gittiğinde gördüğü hemşireydi bu… Evet oydu. Fakat Şebnem’in yanında, burada ne işi vardı? |
|
|
|
Yıl: 2007 - Ay: Haziran - Sayı: 28 |
Şebnem, Yunus Dede’nin huzurundaydı. Kalbi yerinden çıkacakmış gibi küt küt atıyordu. Ne diyecekti? Nasıl konuşacaktı? Bilemiyordu. İlk defa böyle duygular içindeydi.
Onun bu hâlini fark eden Yunus Dede, bir baba şefkatiyle tebessüm etti:
“–Buyur kızım!” |
|
|
|
|
<< Başa Dön < Önceki 1 2 3 4 Sonraki > Sona Git >>
|
39 sonuçtan 1 - 10 arası gösteriliyor
|
